۱۰- ۲۴ اسفندماه ۱۴۰۳
فقدان موضوعی است انسانی و فراگیر؛ تا جایی که میتوان مدعی شد تجربهی فقدان همبستهی تجربهی انسان بودن است. تجربهی انسان بودنی که با از دست دادن زهدانِ مادر، این فقدان بزرگ، آغاز میشود و آکنده است از گم کردنها، از دست دادنها، و نیستهای خواستنی. «زیباییشناسی فقدان» نمایشی است از آثاری که در بستری از تأمل و گفتوگو شکل گرفتهاند؛ گفتوگویی میان کیوریتورها و هنرمندان مدعو دربارهی چیستی فقدان و تجربههای شخصی و جمعیِ آن.
تمرینهای کیوریتوریال | به کیوریتوری گروه کیوریتینگ دیدار
اطلاعات بیشتر