نمایشگاه گروهی «طراحی دمیدن است»

به کیوریتوری مریم فرشاد

هنرمندان: ستاره افضلی، ریحانه افضلیان، فرینا بیات، یکتا ترکی، احسان ضیافتی کافی، مینا مشجری

۱۵ اردیبهشت ۱۴۰۲- ۵ خرداد ۱۴۰۲


استیتمنت

«خیال فراموجودی زنده است

 در ساختار درونی ذهن رشد می‌کند،

 می‌سازد و ویران می‌کند،

 طراحی می‌کند، جان می‌دهد

 ابَرجانوری است خود سازندۀ خود؛

 در ذهن عمل می‌کند اما در دل جای دارد

 آنچه به کارش بیاید را از هرکجا می‌گیرد، ناخودآگاه را می‌تکاند، از نو می‌بافد و در آراستگی جلوه می‌دهد.

خیال با جادوی درونی‌اش ذهن را به ناکجا می‌برد،

ایده‌ها جان می‌گیرند،

طراحی می‌شوند؛

طراحی تنفس است

خیال را زنده می‌کند،

جان می‌دهد.»

 

خیال پاسخ مناسبی است برای ذهنی که بی‌نتیجه می‌بافد و پیش می‌رود، و حضور طراحی در این میان چون نیرویی حیات‌بخش این بی‌نتیجگی را ارزشمند می‌کند. خیال به‌عنوان اندامی سازنده و ویران‌کننده همانند گونه‌های دیگر حیات رشد می‌کند و طراحی در قامت سازوکاری پویا اندام‌های آن را جان می‌دهد. این پدیده عمیق‌تر از اشکال کاغذ و قلم در ما جاری است. هیچ یک از ترجمه‌هایی چون “Drawing” یا”sketching”  جان‌ مطلب را ادا نمی‌کند چراکه عموماً تنها به پوستۀ ظاهری آن پرداخته‌اند، درصورتی‌که جان این مطلب در اندیشۀ ما به‌شکلی دیگر رقم خورده است.

طراحی همچون نوعی شیوۀ تفکر از ذهن برمی‌خیزد و در ساختار خود فضایی برای گفت‌وگو می‌سازد، محیطی ایجاد می‌کند که ذهن جست‌وجوگر را همراه کرده و در نقطه‌ای مشترک ریسمان‌های حافظۀ جمعی را به‌هم پیوند می‌دهد.

طراحی و خیال‌پردازی پیوندی کهن در اعماق ذهن ما کاشته‌اند که در قالب شبکۀ ارتباطات ظریف با شناختمان از خود و پیرامون در تماس است. برای ما ایرانیان ظرافت این پیوندها همواره ستودنی بوده است. آنچه در ذهن به جای مانده نمایانگر اندیشۀ نیاکان و تلاطم عمق این حرکت ظریف در ماست. مغز همچون جعبه‌سیاه این خوشایندی را در خود انباشته است؛ این لذت ظریف در نگاه به زندگی و تماشای پیرامون. ما با بقایایی از ذهن ظریف نیاکان خود روبه‌روایم که در ما می‌جوشد و زیبایی را در تماشای ظریف پدیده‌ها جست‌وجو می‌کند. ذهن ما هنجارهای اخلاقی را در جامعه‌ای که موشکافانه آراستگی را می‌ستوده درونی کرده است تاآنجا که علی‌رغم تمامی تلاطم‌های بیرون و ویرانی‌های عصر معاصر ته‌ماندۀ خوشایندی در ستایش لطافت دنیا هنوز در ما زنده است.

مریم فرشاد


درباره کیوریتور

متولد ۱۳۶۳، تهران

او دانش‌آموخته‌ی نقاشی در مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد از دانشگاه هنر تهران است.

نمایشگاه طراحی دمیدن است به کوشش وی گردآوری و در گالری دیدار برگزار شده است.

او پیش از این رویداد به عنوان کیوریتور نمایشگاه «پرتره» را در گالری هفت ثمر گردآوری کرده و همچنین یکی از اعضای تیم کیوریتوریال نمایشگاه «کتاب برای کتاب» برگزار شده در گالری ماه مهر بوده است.

مریم فرشاد نمایشگاه‌های گروهی و انفرادی متعددی از آثار خود برگزار کرده است. از جمله:

خلق مداوم، پروژه‌های آران، ۱۴۰۱

طیف‌های پیوسته، پروژه‌های آران، ۱۳۹۸

رویای سپید، مولتی مدیا، گالری ویستا پلاس، ۱۳۹۷

طراحی در فضا، ترکیبی از سه مدیای طراحی، نقاشی و حجم، کلیسای انجیلی آلمانی زبان، تهران ۱۳۸۷