نمایشگاه گروهی «اوسفریت - واحد ۸»
پروژهای گروهی با محوریت رسانههای نو - مطالعهی موردی: سفره | به کیوریتوری غزال زارع
هنرمندان: آنیتا هاشمی مقدم، افسانه سلیمبیاتی، المیرا ابوالحسنی، ایمان راد، سمیرا پهلوانی، ستاره حسینی، سارا ساسانی، سارا کشمیری، غزال زارع، فریده عبادی، مریم اردلان و میترا اردلان
۲۹ دی ۱۴۰۲ - ۱۱ بهمن ۱۴۰۲
استیتمنت
اوسفریت (سُرِ)
عربی آن، سُفَرة است یا شاید اصل آن از فارسی میانه usufrit به معنی «پیشکش، نذر» از اوستایی usəfriti . پارچهای که هنگام غذا خوردن، خوردنیها را روی آن میچینند.
تغذیه و حواشی آن از مسایل پرحاشیهی انسان شهری معاصر است. از تنوع رژیمهای غذایی گرفته تا اهمیت تهیه و توزیع منابع اولیه، شیوهی طبخ و سرو خوراک، هر یک به موضوعی جداگانه برای بحث بدل شدهاند.
فرآیند تحول تغذیهی بشر، راه درازی پیموده تا به وضعیت کنونی رسیده و گویا این پویایی را هیچگاه سر ایستادن نباشد.
با پیدایش رستورانها، تغییرات آشکاری در مواد اولیه، اشیاء و ملزومات سفره پدید آمد. همچنین سبک خوراک نیز از این تغییرات مبرا نبوده و در دههای اخیر، شاهد تحولات بسیاری بوده است.
سفره در فرهنگ ایران و دیگر کشورها تعیینکنندهی جغرافیایی است که یک خانواده یا گروهی را کنار هم جمع میکند. سفره در فرهنگ عام و بین مناطق مختلف، معانی، تعابیر و کارکردهای گوناگونی دارد. در گذشته سفرهها بیشتر پارچهای بودهاند و رفته رفته با ارتقا صنایع نفتی و پتروشیمی، سفرههای نایلونی وارد میدان مصرف مردم شدند.
درباره کیوریتور
غزال زارع
متولد ۱۳۵۷، تهران
او دانشآموختهی زیست سلولی در مقطع کارشناسی از دانشگاه شهید بهشتی، گرافیک در مقطع کارشناسی از دانشگاه هنر، و هنرهای تصویری در مقطع کارشناسی ارشد از دانشگاه الزهرا است.
نمایشگاه «اوسفریت - واحد ۸» به کوشش وی گردآوری و در گالری دیدار برگزار شد.
او پیش از این رویداد به عنوان کیوریتور، نمایشگاه «افتاد ولی نشکست» در گالری ویستا را گردآوری کرده است.
غزال زارع در نمایشگاههای گروهی متعددی شرکت کرده است:
بوی گل و مرغ، گالری ویستا، ۱۴۰۲
پسماند-صفر، گالری ایرانشهر، ۱۴۰۰
همراهی، گالری طراحان آزاد ۱۴۰۰
دوستداران هفت ثمر، گالری ۷ ثمر، ۱۳۹۸
دگرگونی، گالری ۷ ثمر، ۱۳۹۵